Carool hoort een moeder op het schoolplein zeggen dat het dorp waarin zij woonachtig is, op de zwarte lijst staat wat betreft de oplopende besmettingen. De angst zit er natuurlijk meteen goed in bij haar!

Voorzichtig duw ik met mijn vingers de houten jaloezieën een beetje open. Mijn handen trillen en mijn adem stokt in mijn keel. Ik kijk door het raam. Behalve een paar mussen en een merel in de voortuin, is het angstaanjagend stil in mijn straat. Nu woon ik ook vrij rustig, maar deze stilte is extreem. Het verbaast mij niet, aangezien ook in mijn dorp de pandemie om zich heen aan het grijpen is. Althans, van horen zeggen en ‘via via’. Wat ik heb begrepen is dat mensen ook hier met bosjes omvallen. Er is geen houden meer aan. Maandag hoorde ik op het schoolplein een moeder tegen haar kind zeggen: “Nee, deze week kan je niet bij iemand spelen. Nieuwkoop staat op de zwarte lijst.”

Deze vrouw had meteen mijn aandacht getrokken. Zwarte lijst? Ik wist helemaal niet dat deze bestond. Ja, een zwarte lijst waar bijvoorbeeld artsen op staan die hun vak niet meer mogen praktiseren (zoals Van Dissel) of kamerleden (zoals Sjoerd Sjoerdsma) die in een bepaald land niet meer welkom zijn. Zo’n lijst ken ik wel.
Maar een zwarte lijst van plaatsen in Nederland waar de zogenaamde besmettingen snel oplopen, kende ik nog niet. Natuurlijk heb ik ook de rood gekleurde kaartjes van Nederland weleens voorbij zien komen de afgelopen maanden. Precies op de plekken waar meer getest wordt, kleurt ook de kaart wat roder.

Paniek, paniek! Een zwarte lijst kan nooit veel goeds betekenen. En in mijn eigen streek? Tjemig, nu komt het allemaal wel heel dichtbij. Want zeg nu zelf; wat komt er na zwart? De enige conclusie die ik kan trekken, is dat de plaats waar ik woon in zwaar weer verkeert en per direct op slot moet. Niemand er meer in en niemand er meer uit.

Een gewaarschuwd mens

Maar wat moet ik zelf doen? Wat kán ik doen? Mijn eerste reactie is dan ook ‘nooit meer naar buiten gaan.’ Maar dat wordt lastig. Mijn honden zal het letterlijk een worst wezen of code zwart zich wel of niet heeft aangekondigd. Zij willen gewoon naar buiten en wandelen. Dan maar mezelf in cellofaanfolie wikkelen, niks en niemand meer aanraken, alles desinfecteren en minimaal twee mondkapjes tegelijk op doen. Het voelt namelijk alsof de wereld vergaat. Waarom anders zou mijn woonplaats op een zwarte lijst staan? Erger dan dat kan het niet worden.

Wat kan ik nog meer doen? Misschien meegaan in de paniekzaaierij en heel bang worden. Op social media plaatsen dat we hier in een ernstige situatie zitten en er waarschijnlijk nooit meer uitkomen? Alles is geoorloofd in een situatie als deze, zolang de mensen maar bezorgd en bang blijven. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Meteen flitsen er films door mijn hoofd die deze doemscenario’s bevestigen. De hoogste tijd om ‘Outbreak’, ‘Contagion’ en ‘I am legend’ terug te kijken met als doel de angst er flink in houden. Alleen dan ben ik goed voorbereid op wat komen gaat. Bovenal zal ik de mainstream media heel goed in de gaten houden. Alle talkshows kijk ik zeker vier keer terug, zodat ik geïnformeerd blijf wat betreft de cijfers. Bang. Paniek. Angst. Schrik. Vrees. Ongerust. Doe ik het goed zo? Krijg je het al benauwd? En mag ik nu weer gewoon rationeel reageren?

Ernstiger dan gedacht

Gelukkig is deze paniekaanval van korte duur en maakt deze snel plaats voor mijn gezond verstand. Adem in, adem uit. Sterker nog. Het verhaal over de zwarte lijst duwt mij niet in angst. Hooguit heeft het mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Vanwaar die paniek van de moeder op het schoolplein? De enige manier om daar achter te komen, is om zelf op onderzoek uit te gaan. De grafiekjes en getalletjes vergelijken op het internet. Heel makkelijk te vinden, wanneer je op de site van het RIVM kijkt. Het dashboard van de Rijksoverheid. Daar staan alle feiten netjes op een rijtje. Nou, houd je vast. Daar komt ie...

Per 100.000 inwoners zijn er maandag 69,4 mensen met een positieve testuitslag bijgekomen. Terwijl ik weet dat er in onze gemeente zo’n 28.000 inwoners zijn, blijf ik hangen bij die dat getal achter de komma. Is iemand dan voor 40% getest? Hoe dan ook. Laten we bij de feiten blijven. Het komt er dus op neer dat er 20 positief geteste mensen bij zijn gekomen. Ook zie ik dat er één persoon in het ziekenhuis ligt en er 0 mensen zijn overleden. Ik ben er even stil van. Dit maakt de situatie ernstiger dan ik ooit kon vermoeden. En, ja, ik meen dit serieus. Want, wanneer mijn dorp vanwege deze cijfers op een zwarte lijst komt te staan, is er duidelijk iets goed mis met de voorwaarden om in dit rijtje thuis te horen. Er is überhaupt meer getest de laatste twee weken, sinds de basisscholen weer open zijn. Dus ja, dan is de kans groot dat ook het aantal ‘besmettingen’ omhoog gaat. Maar mensen, zeg nu zelf; 20 Mensen per dag erbij op 28.000 inwoners. Hoe serieus moeten we dit nog nemen?

Vanmiddag zal ik de desbetreffende moeder eens aanspreken op het schoolplein. Een arm om haar heen slaan en haar geruststellen dat het allemaal wel meevalt. Je moet immers toch ergens beginnen met het stoppen van de waanzin.


Carool Rijnierse

Carool Rijnierse is tekstschrijfster en plaatst hier iedere dinsdag, donderdag en zaterdag een column over het wel en wee van het leven.
Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten. Meer dan 22 jaar heeft ze voor haar werk gereisd en daardoor een eigen kijk op de wereld gekregen.



Geachte bezoeker,

Het maken van video's, podcast's en het onderhouden van deze website kost tijd en geld. Waardeer je ons werk en wil je ons steunen? Dan stellen we een bijdrage zeer op prijs. Dankjewel!

~ Erik van der Horst

€5

€10

€25

€50

€100

Vrijheid betekent verantwoordelijkheid.
Daarom zijn de meeste mensen er bang voor.

~ George Bernard Shaw